Ledenvergadering
De ledenvergadering van TRAM traditioneel bezocht door bijna 20 mensen zorgde voor weinig verrassingen. Het bestuur heeft de zaakjes goed op orde, complimenten ga zo door. Afgelopen jaar toch weer leuke een leerzame bijeenkomsten, Toverland, Oostvaardersplassen, de Vlaamse Ardennen en Land van Heusden en Altena. Elk met z’n eigen verhaal en boodschap. Allemaal de moeite waard zowel het formele gedeelte als het informele deel. (net) werken is leerzaam en nuttig. De voorzitter kondigde daarom aan extra aandacht voor het informele gedeelte te hebben. Ook was er een oproep voor alle leden om hun profiel op de Tramsite in te vullen en lid te worden van de TRAMgroep op Linkedin.
Dankzij het snelle handelen van Frank van den Eijnden kon de dag, ondanks het afzeggen van Madurodam, toch doorgaan. Augmented reality, verrijkte, toegevoegde of alternate realiteit was het onderwerp.
Wat is verrijkte realiteit
Verijkte realiteit is niet minder dan met je smartphone door een gebied te lopen en datgene te zien krijgen wat je niet direct ziet. Dit gebeurt via de applicatie Layar. Eerst even de theorie, dan de praktijk en dan de uitdaging
Steeds meer mensen hebben een smartphone, deze hebben veel mogelijkheden zo zit er GPS, kompas, en internet op. Layer maakt gebruik van deze zaken door je werkelijkheid te verrijken met extra informatie. Je loopt door de stad en op je scherm met op de achtergrond je camerabeeld krijg je points of interest te zien. Selecteer je deze dan kun je de route er naar toe bepalen, maar ook extra informatie over het “object” of een video bekijken. Eigenlijk alles wat je op het internet kunt is via de Layer toegankelijk te maken. Voor onze toeristische toepassingen is het een nieuwe variant op het papierengidsje, GPS-routes, koptelefoonrondleidingen, SMS-routes etc. Toepassingen zijn oneindig, Wat dacht je van het intergeren van 3d animaties over je telefoonscherm. Volgens de kenners is het ontwikkelen van een layar niet zo veel werk, nicolaas gaf aan dat het wel in één dag kan. De discussie concludeerde dat het veel belangrijker is om je informatie op een goede manier op te slaan en te catalogiseren. Layar is niet meer dan een speciale browser die de informatie ontsluit. Als straks iets anders de “hype” wordt dan moet je de informatie nog steeds kunnen delen.
De praktijk
Gewapend met de nieuwste smartphones, Androids en Iphones gingen we Nuenen in. Met een lekker zonnetje beginnen we voor de Auberge, maar die zon! Wat staat daar nou? Beeldschermen onleesbaar! Maar goed, wij passen ons aan de realiteit en al snel lopen we turend op een schermpje van een paar centimeter door het dorp. Het is wel wennen maar ook leuk. Het monument op mijn scherm is hetzelfde als op mijn telefoon. Een flinke lap tekst geeft uitleg, maar dat gaat dus niemand lezen, eigenlijk zou je het op een later moment weer terug moeten kunnen zien om op je hotelkamer nog eens rustig alles na te lezen. Na bijna op tegen een paaltje te zijn aangelopen en met de hele groep een scootmobiel te hebben tegengehouden (onbewust hoor!) komen we langs de pastorie en bij het kerkje van Van Gogh, leuke geluidsfragmenten, de video niet geprobeerd want zo snel is mijn internet niet denk ik. Op een moment denk ik het huisje te zien waar de Aardappeleters zijn geportretteerd, ziet er wel leuk uit. Maar na nadere bestudering van mijn scherm blijkt het huisje 957 meter verder op te staan. Daar gaan we maar niet naar toe. Al met al best leuk zo’n programma, zou ik best op Ameland willen neerzetten.
De uitdaging
Wat zijn de voordelen van Layar?
Maar er zijn nadelen / problemen
Om het tot een blijvend succes te maken zal er nog wel wat moeten gebeuren, bijvoorbeeld je route virtueel kunnen nalopen zodat je de informatie nog een rustig kunt bekijken (een log bestand dat je thuis kunt openen?). De schermen blijven een probleem, hoe kun je de helderheid vergroten, en wat dacht je van de accu van je phone? En dan de Buitenlandse toerist, Nederland is uitermate geschikt voor layar vanwege de beschikbare bandbreedte maar met een buitenlands abonnement ga je niet door Nuenen lopen. Je provider verdient goud maar de gast komt nooit meer terug. Voor onze Vlaamse collega’s is het daarom ook nog geen optie om met Layar aan de slag te gaan.
Stelling
Om de discussie aan te zwengelen een stelling: Verrijkte realiteit gaat de natuurbeleving veranderen. De waardering voor de natuur neemt toe doordat mensen via verrijkte realiteit meer kennis en begrip krijgen. Ik zie het binnen een paar jaar gebeuren dat je telefoon de vogel herkent en je automatisch alles te horen krijgt over vogel, ook over de bedreigingen. Je telefoon geeft automatisch een seintje als op een locatie komt waar een eerder een zeldzame soort is gesignaleerd? Iedereen wordt een natuurkenner en daardoor gaan we beter op de natuur passen. Virtuele poorten vervangen de bezoekerscentra, verrijkte realiteit is een zegen!
In deze laatste bestuursvergadering van het jaar is inhoudelijk en financieel teruggeblikt op het jaar. In het algemeen valt te zeggen dat we een goede opkomst hadden bij de bijeenkomsten (gemiddeld 15+ leden) en dat we financieel een gezond jaar hebben doorgemaakt.
Er moeten nog wat betalingen gedaan worden (door ons aan organisatoren en door leden aan ons), dus het formele saldo zal pas op de ALV op 18/3 bekend gemaakt worden. Zoals gewoon zal het bestuur voorstellen het positief saldo toe te voegen aan de reservering voor een buitenlandreis in 2011.
Ook zal het bestuur een voorstel voorbereiden voor het toevoegen van ereleden aan de vereniging. Dat zal gepaard moeten gaan met condities, en met priveleges en verplichtingen, dus vereist nog wel even wat uitzoekwerk. Als een van de leden hier over wil meedenken, graag even melden door reply aan dit blog.
Dan ter vooraankondiging de data van 2010:
Deze TRAM-twee daagse was zondermeer een goed georganiseerd evenement. Onze gastheer Wim (Haesebeyt - Toerisme Oost Vlaanderen) heeft een vol en interessant programma in petto voor de 14 TRAMmers die aanwezig waren. Dit was met recht een studiedag - voor de meelezende belastingdienst, declaraties zijn zondermeer zakelijk!
Verwacht echter niet dat de leden van TRAM geduldig een presentatie uitzitten voordat ze met enkele gedoseerde vragen komen. De club is er om te leren, en dat kun je op verschillende manieren doen. Ooit leerde ik 1)auditief, 2)visueel, 3)psycho-motorisch, 4)reproducerend. Mensen uit die laatste groep worden door docenten vaak "lastig" genoemd, door het feit dat ze actief deelnemen aan het lesproces. Zo ook de TRAMmers.
Als er één ding is dat ik van Wim en zijn collega's heb geleerd, is het wel dat keuzes maken een belangrijk onderdeel is van regiopromotie. Hier kiest men dan ook duidelijk door in te zetten op 2 onderling verbonden thema's: Rondetoerime en Landschapstoerisme. Wil je als b&b mee in de publicaties? Zorg er dan maar voor dat je aanbod past in deze thema's, anders wordt je niet meegenomen. De marketing is zeer duidelijk ingericht om een antwoord te zijn op de vraag "hoe krijg ik mensen in mijn gebied?". Door in te zetten op de niche-markt van de wieler-toerist en door het landschap centraal te stellen dus. Pas als de toerist er is, wordt ingegaan op de diepere vraag "wat kan ik dan doen?", en wordt het volledige product aanbod ontsloten.
Die Belgen! Ten eerste maken ze zich druk om het brand (?) "Ardennen". In Wallonië vermarkten ze de "échte Ardennen", en in Vlaanderen de "Vlaamse Ardennen". Dat, terwijl de gemiddelde Nederlander de Ardennen niet eens goed kan aanduiden op de kaart. Dus, kans voor Vlaanderen om het gewoon bij "Ardennen" te houden lijkt me, en sterk in te zetten op de topografie. "De Ardennen vind je vlak onder Gent". Of zo. Als de Waalen het nodig vinden om het bijvoeglijk voornaamwoord "echte" te gebruiken, kun jij toch zonder bijvoeglijk voornaamwoord?
Maar echt leuk vind ik de kreet "Vlaanderens Mooiste Landschap". Nee, hier ligt géén objectieve claim over de schoonheid van het landschap. Want wat je er ook van vind, het ís het decor/landschap van de Ronde van Vlaanderen - en die heet in de volksmond "Vlaanderens Mooiste". Dus, als je typografisch Mooiste met een hoofdletter schrijft, doe je niets verkeerd.
Mooi verhaal, Wim, maar dan komt jullie logo: In KAPITALEN. Dan zie je dat onderscheid niet meer! Ha, blijft leuk gevonden.
Maar, Wim, als je dan Vlaanderens Mooiste in de markt wilt zetten, blijf dan niet hangen bij keurige afbeeldingen van dat mooie landschap! Bij Vlaanderens Mooiste verwacht ik een mooie dame! Ieder jaar verkozen door de echte mannen van het wielrennen.
Ik heb dus alvast even voor jullie een nieuw campagnebeeld gemaakt. Ter leering ende vermaack.
GROET!
Robert.
Het laatste jaar ben ik veel tijd kwijt aan allerlei prijzen die je als toeristische bestemming kunt verdienen. Het begon Allemaal met het schoonste strand van Nederland, dat we zonder veel moeite kregen, daarna volgde de quality coast en een tijdje geleden de Zijn we genomineerd voor de Eden award. En nu leggen we de laatste hand aan de Entene Florale. Dan hebben we dit jaar maar niet meegedaan een kunststad van Nederland. Op zich allemaal leuke dingen om aan mee te doen, het dwingt je met andere ogen naar je eigen gemeente te kijken. Als het goed gaat levert het wat publiciteit op. Maar is het echt de moeite waard? Voor de Eden Award hebben wij een leuk filmpje gemaakt, te zien op www.virema.nl/ameland dat kunnen we vaker gebruiken, dus dat was de moeite waard.
En dan is er de jurering. Ik denk dat het redelijk objectief gebeurt, maar is dat ook zo? Iemand ervaring met deze dingen en wil het delen? Breng wat leven in de blog en reageer. Een tip voor degene die met watersport bezig zijn, volgend jaar gaat de verkiezing van de Eden Award over watersport, volgens mij is die prijs de moeite waard.
Als hoofdstedelijke productontwikkelaar ben ik niet gewend om buiten de ring te komen, laat staan naar een gebied waar recreatie nog uitgevonden moet worden. Toch intrigeerde mij het aanbod van Theo en kwam bij mij de vraag op: Is er leven tussen Almere en Lelystad? De onbekende achtertuin lokte…
Ik bevond mij op afgesproken tijd en locatie, maar er was niemand. Bleek er file te staan. Ik had niets gezien... Krijg je met die mensen die buiten de stad willen wonen, die komen altijd in files.
Gelukkig werd mijn ongemakkelijke eenzaamheid beetje bij beetje gevuld met een blij weerzien van TRAMmers en introducés. Na veel koffie en een korte introductie van Theo namen wij plaats in de bolderkar van Staatsbosbeheer. Beenkracht was niet nodig want met 200pk gingen we met veel lawaai het stille natuurgebied in wat als muziek in mijn stadse oren klonk, had ik toch mijn Italiaans lederen schoenen aan kunnen houden.
Ik werd gegrepen door de taal en het enthousiasme van onze gids en boswachter. De wereld van natuurlijk evenwicht werd ons openbaard en was indrukwekkend. Paarden, runderen en herten in duizendtallen! Het landschap en de sfeer deed niet onder voor de Afrikaanse parken en ik had niet verbaasd opgekeken als een olifant voorbij zou lopen. Mijn enige beeld van de Oostvaardersplassen was, bleek achteraf, die van territoriale honkvaste hekrunderen die langs het spoor massaal het loodje legden. Bij het surrealistische beeld van een kudde paarden van 1000 sterk met op de achtergrond voorbij glijdende NS-treinen schoot door mijn hoofd: ‘Dit is de toekomst. Massatransport door volwaardig natuurlijk evenwicht: het bestaat!’
Het indrukwekkende verhaal stond in schril contrast met de ‘heen-en-weer-op-een-kaarsrechte-weg-experience’ van Staatsbosbeheer. Werk aan de winkel dus.
Na een goede lunch was het tijd om de Vlaams-Nederlandse expertformatie van TRAM eens stevig input te laten leveren voor de Oostvaardersplassen 2.0. De TRAMmers slingerden Staatsbosbeheer uit het jaar 1973 en into 2020 (Theo’s pen is nog aan het afkoelen). Om draagvalk van de grond te krijgen is openstelling vereist. Verschillende scenario’s en concepten vermengden massa voorzieningen met individuele ervaringen. De NS vertraagt haar trein om WILD-enthousiaste boswachters de coupés te laten vullen met bere-sterke verhalen. De A6 als uithangbord en hoofdaanvoer voor bezoekers die plotseling in een weids natuurlandschap staan. Een multimediaal bezoekerscentrum biedt achterblijvende opa’s en oma’s een cross-nature experience en voedt de centra van Almere en Lelystad met real-time beelden van hekrunderhoofdcamera’s. Kinderen staan centraal maar kleinschalige slaapgelegenheid biedt lekgestoken bruidsparen een unieke zintuiglijke waarneming. Goed opgeleide gidsen bieden wetlandsafari’s aan op hoog niveau in kano of fluisterboot en het geluidsarm afschieten van achterblijvende bezoekers is niet meer het monopoly van twitterende boswachters maar bereikbaar voor iedereen. Wat een geweldig gebied!
Op de terugweg naar huis lijkt mijn hoofdstedelijke woonplaats slechts een saaie betonnen massa. Gelukkig kom ik in een file terecht en kan ik nog even nagenieten van een geweldige dag.
Na op 12 maart verkozen te zijn als voorzitter van TRAM zijn er nu twee maanden verstreken. Tijd om als nieuw bestuur eens een informele-tussentijdse-en-niet-genotuleerde vergadering te beleggen. Dus op 11 mei streken Gilles, Sabine, Nicolaas en ondergetekende neer in de bijzondere locatie In Den Bockenreijder.
Na wat discussies en gedachtenwisselingen hebben we nu de klok gelijk staan voor een succesvol TRAM jaar. Op deze site zal de agenda snel gevuld gaan worden met de data van bijeenkomsten in 2009 en (ja ook!) 2010. Niet alles is al inhoudelijk al uitgewerkt, maar bovenal is duidelijk dat de 4 jaarlijkse TRAM bijeenkomsten de kern zijn van het netwerk, en dat die bijeenkomsten twee belangrijke kritische succesfactoren hebben. Ten eerste moet de inhoud dusdanig relevant en kwalitatief zijn dat je "iets gemist hebt" als je er niet was, en ten tweede zal er (meer?) tijd ingeruimd moeten zijn voor het (in)formele netwerken.
Misschien dat we nog wat gaan experimenteren met aanvangstijden, of met wat sturing op regio's. Heeft u hier ideeën over, ik lees uw reactie graag.
Uitgebreid zijn we ingegaan op de latente discussie "wat moeten we nu met die website?" "moet ík nu ook gaan bloggen?" "Wat ís bloggen en twitteren en LinkedInnen nu eigenlijk". Tja. U moet natuurlijk niets. Maar, we hebben geconcludeerd dat áls u ervaring wilt opdoen met social media , er geen betere, veiligere en bekendere omgeving is dan uw eigen TRAM Netwerk. Via TRAM kunt u eens een blogje plaatsen. Of eens een reactie plaatsen. Actief of passief, niets moet en alles kan. Ik raad het u in ieder geval van harte aan.
Tot 11 juni, intussen tot een toevallig treffen, offline of online.
Robert.
Met een mobiele studio reist men naar toeristische trekpleisters en laat daar de vakantiegangers vertellen hoe geweldig het daar wel niet is. Het doet wel enigzins denken aan het beruchte TV programma “Het is hier fantastisch” van Ursul de Geer maar het blijft geniaal. Zeker nu men alle thuisblijvers direct kan informeren over het optreden wat men op de eigen facebook of myspace-pagina heeft gezet. Wat zou het fantastisch zijn wanneer we dit concept kunnen toepassen in het kader van Merk Brabant dat hopelijk dit voorjaar nog geboren gaat worden. Bron: www.uitinbrabantblog.nl
De excursie vond plaats met twaalf Trammers en enkele beleidsmedewerkers uit de regio. Vanuit Tram waren de volgende leden aanwezig: Harro Boekhold, Els Brouwers, Saar Claeys, Gilles Facon, Erik Hennes, Sabine Ruts, Oda Schelhaas, Maria Streng, Trudy van Horne, Frank Verkoyen, Hemmo Philbert en gast: Geert Hoeben van gemeente Asten. Doelstelling van de excursie: Blauwestad is een grootschalig landschappelijke ingreep. Er is een nieuw woon, werk en recreatie milieu gemaakt met een gigantisch nieuw meer (zo groot als het Friese Sneekermeer) en vijf deelconcepten voor het nieuwe wonen. Uiteindelijk worden 1500 luxe woningen gerealiseerd op eilanden in en aan het meer. Daarnaast worden de bestaande nartuurgebieden uitgebreid en aan elkaar verbonden (Ecologische Hoofdstructuur). Veel recreatie voorzieningen zijn aangelegd zoals nieuwe fietspaden, nieuwe watersport-voorzieningen, jachthavens, en er worden kanalen aangelegd om een nieuw vaarcircuit te maken.Een voorheen niet bestaande tak van recreatie (watersport) ontwikkelt zich: met een zeilschool, rondvaartboot, strand recreatie etc. Dit nieuwe milieu is volop in ontwikkeling. De ambities zijn groot: 1.500 nieuwe arbeidsplaatsen, maar overal in het gebied zie je nog de “werk-in-uitvoering” borden. Er is 15 jaar gediscussieerd over dit project en er zijn vele planontwerpen gemaakt, maar in de afgelopen 3 jaar is de uitvoering ter hand genomen. In 2006 is het meer opgeleverd. Het programma was over twee dagen georganiseerd, zodat ook de mensen van ver (bijna iedereen, want we zitten in het Noordelijkste punt van Nederland) op de excursie dag zelf uitgeslapen en op tijd aan de excursie kunnen deelnemen. De ‘meet en greet’ vond wo. 11 juni plaats in het kuuroord Fontana in Nieuweschans. Na een relaxt ontvangst en een wandeling door het cultuurdorp Nieuweschans, hebben we vooral veel kunnen netwerken tijdens een goed diner. De volgende dag, do. 12 juni, zijn we stipt op tijd begonnen met een autorit die ons langs het cultuurlandschap van het Oldambt (‘de Graanrepubliek’) leidde, met veel vergezichten, monumentale herenboerderijen en verstilde dorpen. In het informatiecentrum van de Blauwestad gaf de directeur Jan Postema een lezing over de beleidsdoelstellingen van de Blauwestad en kregen we een film te zien die het bouw- en het landschapsontwikkelings-proces goed in beeld bracht. Na de inleiding was er discussie over de opzet en de kansen voor het gebied. Hemmo Philbert gaf een inleiding op de beleidsopgaven voor het gebied, gericht op recreatie en toerisme. Er zijn veel ondernemers die kansen zien en pakken nu het gebied zich opnieuw presenteert en nieuwe infrastructuur en sfeer biedt. Een rondgang met een bus door het gebied brengt ons bij enkele ondernemers die vanuit verschillend invalshoeken de kansen met nieuw en innovatief aanbod proberen waar te maken: Rob Berrevoets met indoor camperen en indoor beach-volleybal (met gebruikmaking van de enorme afmetingen van zijn herenboerderij en schuren), Diet Faber met haar kapitale boerderij en pict en putt, dat als een ouderwetse sligertuin uitkijkt op het nieuwe Oldambtmeer. Het zijn beide ondernemers die uit de Randstad komen en geloof hebben in de kansen van het gebied. Pioniers met geloof in de toekomst. We sluiten de excursie af met een discussie en evaluatie bijeenkomst bij het paviljoen aan het Oldambtmeer. Tevens zijn aanwezig enkele ambtenaren en bestuurders van de gemeenten en de provincie, en tevens de communicatiemedewerker van SBB. Tijdens de evaluatie verwoorden de Trammers hun bevindingen. Het gebied heeft een grote potentie, maar er moet nog veel gebeuren. Meer kritisch volume moet er komen aan de Noordrand van het Oldambtmeer. Dit wordt onderkend door de beleidsmakers van de overheid, die stellen dat in de planvorming voor het gebied het nodige op stapel staat. Ook bij de gebeidsmarketing werd stilgestaan. De handen aaneen is het parool, om dit verre oord op de kaart te krijgen. Tijdens de discussie hebben we een top 3 gemaakt op verschillende beleidsonderdelen: Infrastructuur: Bedrijfsklimaat: Gebiedsontwikkeling: Marketingstrategie:
Zie ook www.blauwestad.be en www.blauwelint.nl Uitsmijter: Erik Hennes gevraagd naar zijn ervaringen in Blauwestad: “.. het lijkt wel science fiction dit project; dat is niet mogelijk in Vlaanderen om de zaak zo op de schop te nemen...” Deelnemers keken terug op een plezierige en inspirerende excursie tijdens de borrel met bitterballen. Voor velen was de terugreis nog een flinke toer...! Hemmo Philbert (voor profiel: zie hier).VERSLAG EXCURSIE BLAUWESTAD 11 EN 12 JUNI 2008
Stap 1:
Kijk eens op www.flogs.nl en klik eens wat rond. Ga eens naar "events" en kijk eens naar de agenda-items voor komende weken. Staat uw evenement er op bij? Niet? Snel doen dus!
Stap 2:
Vraag u af waarom u dit niet al kende. Waarom u door toevallig mijn blogje te lezen hierop gewezen bent. Waarom niemand in uw organisatie hier al eerder mee kwam.
Stap 3:
Stuur een mailtje naar Tilburg. Zij waren er het snelste bij.. http://www.flogs.nl/c/Tilburg_Trakteert/200164
PS. Bioj Flog staat "beta".. Dus nog niet af..? Dus nog even wachten? NEE. Wist u dat Gmail officieel ook nog Beta is? Beta is hot, innovatief en early adaptor look&feel. Release fast, update often...
Klik op een van de namen op hun profiel te bekijken: Frans, Stef, Hanny en Frank. Inmiddels hebben de eerste tien TRAM-leden hun pagina ingevuld. Nu de rest nog. Als jullie hulp willen daarme, laat me dat dan weten! Doe er ook meteen een foto van jezelf bij, dan leren we ook de gezichten bij de namen makkelijker kennen en hoeven we niet bij elke bijeenkomst weer te raden hoe de buurman ook alweer heette.
Ik heb nu eindelijk tijd gehad eens goed het verhaal van Robert te lezen. Zijn verhaal bevat veel elementen die ook ten grondslag liggen aan de visie die als basis gediend heeft voor het platform waarMyLimburg en nu ook Maastricht Congres Bureau, onze TRAM website en GOMV (Gebiedsontwikkeling Maastricht\Valkenburg) uit voortgekomen zijn. Daarnaast herken ik de problematische verhoudingen in toerisme (maar ook citymarketing en regiobranding initiatieven ) tussen overheid en bedrijfsleven. Omdat dit stuk te lang wordt als reactie, plaats ik het als nieuwe entry in de blog. Robert zou hier graag handen en voeten aan willen geven enbepleit een gelijkwaardige rol tussen overheid/promotieorganisaties enerzijds en het bedrijfsleven anderzijds. Ik ga een poging wagen. Bij met PPO en RPO vergelijkbare initiatieven als IAmsterdam en ook Regiobranding Zuid-Limburg (al is hier wonderlijk genoeg de toeristische promotie apart van gezet) is gelijkwaardigheid van het bedrijfsleven met overheidsorganisatie in principe wel het geval. Het bedrijfsleven is in beide trajecten vanaf het begin betrokken en zelfs in het laatste geval initiatiefnemer. Het probleem is echter, en ik denk dat dat is waar Robert op doelt, is dat de 'gelijkwaardige' partners uit het 'bedrijfsleven' in al deze gevallen altijd de grote, kapitaalkrachtige organisaties zijn en nooit de kleinere ondernemers en instellingen, terwijl deze per saldo een uitermate belangrijk (als niet het belangrijkste) deel van het totale toeristische product uitmaken (de 'long tail' dus) en dus in grote mate de 'brand' van de bestemming meebepalen. Want daar gaat het uiteindelijk om in promotie: het neerzetten van een unieke belofte die telkens weer voor bezoekers van een bestemming ingelost kan worden en die echt onderscheidend is van andere bestemmingen. En daar gaat het vaak mis, omdat de 'long tail' buitengesloten wordt door vigerende partner- en financieringsmodellen, waarbij alleen de ondernemingen die het meeste geld inbrengen als contributie ook - naast de regionale overheidsinstellingen - in het bestuur komen en dus het beleid bepalen. En inderdaad 'mag' de long tail daarna enkel aanschuiven en voor €25 per werknemer het logo op de site zetten (in het geval van Zuid-Limburg, gratis in Amsterdam als je kan aantonen daadwerkelijk bij te dragen aan city marketing van de stad). Het gevolg is dat de promotieorganisatie door een groot deel van de 'long tail' inderdaad niet als partner (laat staan een betrouwbare partner) gezien wordt en iedereen gewoon zijn eigen gang gaat wat betreft eigen promotie-activiteiten die veelal haaks staan op het merkbeleid of de strategie van de promotieorganisatie. Zo gebeurde het tot voor kort (en wellicht nog steeds) zeer regelmatig op internationale beurzen dat er verschillende partijen aanwezig waren die allemaal een ander verhaal over Amsterdam vertelden. Terwijl de een volhield dat het allemaal wel meeviel met de prostitutie en coffeeshops, gebruikte de ander dat juist als unique selling point van Amsterdam! Het feit dat toerisme door de overheid ook nog eens apart op plaatselijk, regionaal, provinciaal en nationaal niveau geregeld is en alles lekker langs elkaar heen werkt, maakt een en ander nog uitdagender. En daar schuilt mijns inziens het gevaar voor elke toeristische promotieorganisatie of regiobranding initiatief. Terwijl deze tot nu toe een soort oligopolie had wat betreft het verspreiden van promotiematerialen en bereiken van doelgroepen kunnen nu ook door Internet, web 2.0 en sociale media bedrijven uit de 'long tail' de rest van de wereld bereiken (en dus heel andere boodschappen uitsturen die tegengesteld zijn aan die van de promotieorganisatie). En dat geldt inmiddels ook voor consumenten. Zie 'Communities dominate brands'. Het heeft geen zin meer toeristische promotie te bedrijven zonder stil te staan bij wat anderen over jou zeggen en de perceptie die zij over jou hebben (je imago). Ik geloof niet dat het nog mogelijk is een 'brand' te creëren of sturen in het geval van regiobranding. Je kan hoogstens proberen een beetje bij te sturen door zelf deel te nemen aan de conversaties op het Web en dan alleen - zoals Robert bepleit - door iedereen - overheden, de promotieorganisaties en het toeristisch-recreatieve bedrijfsleven - te betrekken als gelijkwaardige partners zijn in de regionale branding en promotie. En daar zijn andere financieringsmodellen voor nodig. Modellen die gebaseerd zijn op het zoveel mogelijk betrekken van partijen. Nu ben ik zeer benieuwd naar wat onze Belgische TRAM-collega's kunnen vertellen hoe het daar werkt. Ik krijg het gevoel dat er door het andere bijna volledig overheids-gefinancierde model betrokkenheid van de 'long tail' ondernemers en instellingen veel makkelijker te realiseren is doordat er geen geldbarrieres zijn. Maar zoals een Belgische vriend van mij laatst zei denken Nederlanders vaak te optimistisch over hun zuiderburen (ging over service in restaurants by the way). En (zie later) in Nederland gaat dit niet werken ben ik bang (net zo min als de huidige VVV-modellen, maar dat is weer een andere discussie). Tenslotte zie je inderdaad dat promotie- en regiobranding organisaties vaak te weing kennis hebben van wat er zich inmiddels op web 2.0 en sociale media gebied afspeelt (zie in een eerdere reactie van mij een pleidooi om directeuren en marketing managers die niet bereid zijn hiervan kennis te nemen ogenblikkelijk te vervangen; immers, zij beschadigen op korte tot middellange termijn hierdoor de eigen organisatie). Die onkunde blijkt telkens weer als er weer gegrepen wordt naar het 'portal' model (zie weer Regiobranding Zuid-Limburg, maar ook VisitLondon, I Amsterdam, etc. etc.) met het argument 'het-is-zo-handig-dat-de-bezoeker-alles-op-1-plek-terugvindt' ). Dat heeft niets met 'branding' te maken. En ook niet met het surfgedrag van consumenten. Overigens zie ik maar weinig voorbeelden van partijen die dat wél goed doen. Het probleem is echter wel dat met name in toerisme en zakelijk bezoek het niveau van websites op zijn minst gezegd teleurstellend is. Vaak zijn de websites kopieën van brochures (wat niet zo vreemd is omdat het meestal de plaatselijke drukker van de brochures zelf is die nu als extra dienst door zijn zoon of neefje websites in elkaar laat zetten omdat de klant erom vroeg). Ook heeft het vaak weer te maken met een gebrek aan financiële middelen in combinatie met een gebrek aan kennis wat allemaal (ook voor kleine bedrijven en instellingen) nu al mogelijk is met web 2.0, sociale media etc. Terwijl het zoveel meer mogelijkheden biedt om kosten te verlagen en jezelf te promoten. Helemaal passend in het denken over web 2.o is een oplossing die ik al enige tijd aan het propageren en implementeren ben in Limburg en daarbuiten: ' Webplatform-as-a-Service'. Mijn visie is dat een gebruikersvriendelijke, moderne en vooral effectieve website voor niemand meer duur hoeft te zijn, en op de korte en middellange termijn meteen tot hogere offline en online verkoop zal leiden. Doordat meerdere partijen kunnen gebruik maken van één en dezelfde webplatform, worden de kosten gespreid en dus verlaagd. Wil men bijvoorbeeld een vertaalservice toevoegen, dan kan dat ook als dienst aangeboden worden aan de andere gebruikers van het platform. Technische kennis of het telkens inhuren van ICT’ers aan de kant van de bedrijven en instellingen is niet nodig. Ze hoeven alleen maar in te loggen en kunnen zelf alle content bijhouden. Door met het Webplatform-as-Service model te werken kunnen alle zorgen omtrent ontwerp, programmering, en beheer uit handen van bedrijven en instellingen genomen worden zodat zij hun tijd beter kunnen besteden aan waar zij goed in zijn (bijvoorbeeld bedden verkopen, mensen een leuke dag bezorgen). Omdat een dergelijk platform voortdurend doorontwikkeld kan worden, kunnen zij ook nog eens blijvend profiteren van de allerlaatste ontwikkelingen op het gebied van web 2.0, mobiel, online marketing en promotie. Dit heeft weer het grote voordeel dat men niet telkens weer na een paar jaar met een verouderde webomgeving komt te zitten en opnieuw veel moet investeren. Met innovatieve prijsmodellen (lage, over tijd terug te verdienen inspapfees en navenant lage maandelijkse betalingen) kunnen de kosten blijvend verlaagd worden en bedrijven en instellingen kunnen voortdurend beschikken over de meest moderne gereedschappen om de eigen website en online promotie aanzienlijk te verbeteren en zo offline en online meer kopende klanten aan te trekken. Om de ondernemers en instellingen in de wondere wereld van web 2.0 en sociale media wegwijs te maken adviseren wij in het eerste jaar als onderdeel van onze webdienstverlening bedrijven en instellingen hoe zij snel en tegen minimale kosten hun bekendheid effectief kunnen vergroten door in hun promotie en online marketing nieuwe concepten als web 2.0, blogs en sociale media netwerken zoals LinkedIn, YouTube, delicious, Hyves, eKudos, JijNu in te zetten. En ja, alles is meetbaar. De basisprincipes hiervan kunnen heel goed dienen als basis voor een nieuw soort toeristische promotie/ regiobranding 2.0 organisatie om met een gezamenlijk webplatform als basis:
Al enige tijd roep ik dat informatie over wandel- en fietsroutes op alle beschikbare websites verspreid moet worden. Vandaar dat ik nog steeds erg enthousiast ben over Routeyou.com. In Overijssel heeft men dit al lang begrepen en maakt men volop gebruik van de mogelijkheden anno nu. In het overleg met diverse gremia waarom wij moeten investeren in het digitaliseren van routes en deze beschikbaar te stellen voor derden via widgets en API’s wordt ik meestal met glazige ogen aangekeken. Tot wanhoop gedreven riep ik daarom onlangs dat alle routenetwerken gepubliceerd zouden moeten worden in de gemeentegidsen van de Brabantse gemeenten. Uiteindelijk is dit de ultieme manier om draagvlak te verkrijgen bij de financiers en de gebruikers van de routes; onze inwoners zelf! …gezien het enthousiasme waarmee op dit idee wordt gereageerd moet ik mij toch maar eens vaker in printtermen uitdrukken en de IT terminologie even parkeren voor een later moment. Uit: www.uitinbrabantblog.nl
De huidige plaats en functie van provinciale en regionale bureau’s (ppo’s en rpo’s ) van toerisme staan al enige tijd ter discussie. Vaak gaat het gesprek over de financiering, en de taken die opgepakt moeten worden. Is een ppo een advieskantoor voor de overheid, een geprivatiseerde uitvoeringsorganisatie of een zelfstandig operend in de markt?
De rol die het bedrijfsleven speelt in de regionale branding en promotie wordt hier niet in betrokken. Brancheorganisaties zijn matig betrokken bij de keuzes die gemaakt worden in dit proces. Aan een ondernemer wordt pas na vaststelling van een activiteitenplan de mogelijkheid geboden om deel te nemen, tegen betaling natuurlijk.
Deze manier van cofinanciering houdt de ppo en rpo ook in een wurggreep. Op basis van kennis en ervaring wordt een promotieplan uitgewerkt, maar onderdelen zijn altijd afhankelijk van cofinanciering vanuit het bedrijfsleven. Omdat het verzoek om deelname aan projecten altijd pas laat komt is het voor de bedrijven vaak niet mogelijk om nog mee te doen. En omdat de overheden zich de vrijheid toe-eigenen om hun bijdrage en hun beleid jaarlijks opnieuw vast te stellen wordt de promotieorganisatie niet altijd als een betrouwbare partner gezien.
Het wordt tijd dat de overheden, de promotieorganisaties en het toeristisch-recreatieve bedrijfsleven gaan inzien dat ze gelijkwaardige partners zijn in de regionale branding en promotie. Gelijkwaardige partners met onderling afgestemde rollen en verwachtingen. Partners die samen een meerjarig beleid uitzetten en er samen aan trekken. Het is tijd voor pariteit.
Het internet heeft de toeristische marketing en promotie enorm veranderd. Van folders zijn we naar online marketing overgestapt, en zijn er veel toeristische portals ontwikkeld. Nog steeds is de portalsite een dragend element in de toeristische marketing, tenminste als je de inzet van ppo’s en rpo’s bekijkt. Maar is dat nog wel zo effectief? Heeft het internet zich intussen niet geëvolueerd naar een op zoekresultaten gebaseerd netwerk? Hoe moeten we in dat kader de rolverdeling tussen de promotiepartners zien?
In 2006 heeft Chris Anderson, hoofdredacteur van Wired, zijn gedachten over de nieuwe distributieregels op het internet in een boekje gezet. Hij introduceert het begrip “Long Tail” , een effect waarbij de verkoop van weliswaar kleine aantallen van een grote hoeveelheid producten een enorme omzet oplevert. Doorbreek de tirannie van de grootste gemene delen, ontdek het geheim van de lange staart.
We lenen dit gedachtengoed in onze analyse, waarbij we de invloed van de veelheid van sites van de (MKB) ondernemers afzetten tegen de sites van ppo’s, rpo’s. De lange staart van MKB sites zijn per stuk niet relevant als je naar de unieke bezoekers per site kijkt, maar wel als je naar het cluster als geheel bekijkt.
Wij denken dat er een basis moet zijn om de rolverdeling tussen de actoren op het gebied van toeristisch-recreatieve marketing en promotie te herzien. Hiervoor werken we aan een schematisch overzicht waarin we alle gedachten een plaats proberen te geven.
De schematische longtail geeft de unieke bezoekers weer per site per tijdseenheid. Deze zeggen nog niet alles over het uiteindelijke effect van de website(s). Dan moeten we ook de conversie meewegen. Duidelijk is wel dat het doel vanuit overheden “meer bestedingen” en het doel van de ondernemers “meer boekingen” al een basis voor partnership zijn.
Het is van belang om inzicht te hebben in de keuze en beslismomenten van de doelgroep. Uit ondermeer onderzoek van het Nederlands Bureau voor Toerisme en Congressen (NBTC)[1] blijkt dat voor 69% van de buitenlandse toeristen het internet de belangrijkste informatiebron is bij de voorbereiding op de reis naar Nederland. Aan bezoekers die internet hebben geraadpleegd, is aanvullend gevraagd welk type websites bezocht zijn. Interessant is dat de websites van accommodaties het meest genoemd worden(60%). Websites over steden en regio’s staan beduidend lager op de ranglijst (25%).
In het rapport van het NBTC "De Nederlandse Kust op de Duitse Markt" komt naar voren dat 70% van de duitse boekingen rechtstreeks bij de accommodatieverschaffers plaats vindt.
Hieruit zou je kunnen concluderen dat de toeristische marketing de portal voorbij is. Sterker nog, je kunt motiveren dat er in de eerste plaats aandacht moet zijn voor de kwaliteit en content van de websites van de bedrijven. Als veel bezoekers hun reisvoorbereiding doen via deze (veelheid van) websites, is het bieden van meertalige informatie, actuele activiteiten en up-to-date links naar andere aanbieders essentieel. Er ligt dan ook een grote verantwoordelijkheid bij het bedrijfsleven om dat op te pakken.
Het belang van de provincie of regio is dat hierbij de feitelijke content, en daarmee de beeldvorming (branding) eenduidig gestuurd wordt. Maar de individuele ondernemer heeft niet alle kennis in huis om deze rol te vervullen.
Op welke manier kan het MKB bedrijfsleven geholpen worden om zijn functie in het speelveld goed te spelen? Welke “toolkit” zou een overheid, eventueel via een ppo/rpo, kunnen aanbieden? Vertaalservices? Centrale database? En hoe krijgen we meetbaar grip op de zoekende consument? Is het nuttig effect van marketing -en promotieinspanningen van overheden meetbaar te maken op de site van de ondernemer?
Daarbij is het ook belangrijk om nader te onderzoeken hoe (via welke weg) de gast via internet bij de bedrijfswebsite komt en welke rol de algemene (ppo en rpo) website daar nog een rol in vervuld.
R. Holmes, HISWA Vereniging, 2008.
[Deze visie is tot stand gekomen in een serie gesprekken met Gert Jan Korte (RECRON Zuid-Holland), Renate Cevaal en Ruud Mannaert (Kamer van Koophandel), Joost Verhoef (KHN) en Gerard Odenkirchen (IMG de kracht van buiten).]
Klik hier voor Theo de Bruin, hier voor Gilles Fcon en hier voor Sara van Cotthem.